De-bateryang Pag-ibig

Ibig ko lamang mapunan ng enerhiya ang dibdib
Sapagkat paulit-ulit hinuhungkag ng pag-ibig
Nang manalaytay sa kawad nating ugat ang dagitab,
Maglaan ng artipisyal na init sa ating yakap

Kung maglapat ang katawan. Damhin ang kislap ng pulso
At mekanikal na lakas sa balat na aluminyo,
Sa bakal na mga buto, salimuot sa sikmura
Ng kambiyo at tornilyo, sa ating kalamnang tingga.

Sapagkat kalkulado nga kahit ang kiming damdamin,
Di na rin mababahalang masaktan ng pagtataksil
Ang kaluluwang magaang pinabigat ng bateryang
Banayad na sumusunog sa nag-uling nang bituka.

Manhid na rin ang katawan sa sakit ng kalingkingan.
Maging ang puso, sugatang inaagnas ng kalawang.