“Magandang umaga, class!
Nandito na ba lahat?”
“So-rry po, late a-ko Ma’am
Koneksyon ay mab-a-gal.”
Kabilang ang tanagàng ito sa antolohiyang “Pitong Pantig, Pintig, at Pagitan” ng Pambansang Komisyon para sa Kultura at mga Sining, Linangan sa Imahen, Retorika, at Anyo, at Savage Mind: Arts, Books, Cinema.
Sinasagip ko ang sarili
Sa tiyak na pagkalunod.
Habang lumulubog
At lumalalim ang dagat,
Kinakalas ko isa-isa
Ang nakagapos na batong
Nagpapabigat sa dibdib;
Muli akong pagagaanin
Ng aking pananalig.
Mag-uumpisang ipadyak
Sa tubig ang mga paa,
Habang ikinakampay ang kamay
At inaabot ang nakaabang
Na liwanag ng buwan.
Sinubukan Niyang Magsulat ng Tula
Sinubukan niyang magsulat ng tula
Kahit hanggang dibdib ang tubig ng lungkot,
Sa pag-aakalang huhupa ang baha.
Ang bawat pagberso’y nilikhang kandila
Nagtangka ang ningas dilim ay masakop;
Sinubukan niyang magsulat ng tula.
Inuntog ang ulo sa moog ng banta,
Ginhawa ang turing niya sa sabunot
Sa pag-aakalang huhupa ang baha.
Pagligo sa ulan, wala sa gunita,
Di na nagdaramdam pusong nahinog
Sinubukan niyang magsulat ng tula.
Bumagsak sa punda ang patak ng luha
Nagkumot ng lumot sa lahat ng sulok
Sa pag-aakalang huhupa ang baha.
Ibibilad bukas ang únang binasâ
Ng bagyong sa bahay nila’y nagpalubog;
Sinubukan niyang magsulat ng tula
Sa pag-aakalang huhupa ang baha.
Kabilang ang tulang ito sa antolohiyang “to let the light in” na proyekto ng Sing Lit Station at Asia Pacific Hospice Palliative Care Network.
They Tried to Write Poems*
Translated From Tagalog by Marne Kilates
He tried to write a poem
Even though the flood of sadness was up to his chest,
Thinking that would make it subside.
Every verse a candle created
That the flame may overcome the darkness;
She tried to write a poem.
She banged her head against the wall of threats,
Pulling her hair for relief
Thinking that would make the flood subside.
Playing in the rain made him forget
No more raw, the heart ripened
He tried to write a poem.
Tears fell on the pillow,
Making a bed of moss on every corner,
Thinking that would make the flood subside.
Tomorrow, the pillow will be laid out in the sun,
Drenched in the flood that inundated their house.
She tried to write a poem
Thinking that would make the flood subside.
*The Tagalog pronoun ‘siya’ or ‘niya’ is gender-neutral. So I used ‘they’ in the title and both ‘he’ and ‘she’ in the body to express the spirit of the pronoun rather than base it automatically on the gender of the writer. I also think it makes the poem more complex.
Dodoble na naman ang ‘yong pag-iingat.
Kanina, nawalan ng ngipin ang preno
Nitong UV express, kaya di kumagat.
Sumalpok sa jeepney. Ilang pasahero’y
Dumaing ng sakit ng balakang, galos
At sugat. Gayunman, galak silang buhay.
Inasahan na ring sa ganitong ayos,
Sumikip di lamang ang paghinga. Ingay
Ng businang galit mula bus pauwi
Pa sa malalayong bayan at probinsya.
Kinalkal lang nito ang dati nang sanhi
Ng ‘yong pag-iingat. Galing opisina,
Noong isang gabi, sa iyong likuran
Nadama ang haba at tulis ng patalim,
Tatlong araw ka rin doon sa ospital.
Sa parehong oras, kabataang lasing
Biglang nagbatuhan ng bote. Tumakbo
Kang sapo ang ulo. Ayaw nang masangkot
Sa anumang gulong nangyayari dito.
May dala ring payong panangga sa lungkot.
Wala ‘kong magawa, di kita masisi
Lansangan lang akong kaylangang daanan,
Pook ng peligro. Bawal magpagabi.
Nagmamadali ka’t ayaw nang magtagal.
Gumuhong templo ang tadyang,
Kayâ puso’y humandusay;
Mga tibok ang yumanig
Deboto raw ng pag-ibig.
PAPAGAYO 